Eğitişim Manzaraları

1.

Küçükçekmece'nin varoşlarında öğretmenlik yapan bir arkadaşım anlatıyor:

"Yerli malı haftasında bir market, hayrına bir koli muz gönderdi. Sınıfta, yerli malını kutlarken muz kolisi geldi. Her öğrenciye birer tane dağıttım. Sonra bir öğrencim dikkatimi çekti. Bu öğrenci, sopa kırmaya çalışır gibi, muzu, iki eli ile tutmuş ve dizi ile kırmaya çalışıyordu. (ilkokul 2. sınıf)"

2.

Burdur'dan bir müdür abim anlatıyor şimdi de:

"Liseyi yeni bitirmiş bir öğrencim, 'diplomasını alamayacağını ve almaya kuzeninin geleceğini' söyledi. Yalnız bunun için bir dilekçe istedim. Eski öğrencim odamdan çıktı; akşama kadar da gelmedi. Tam işten çıkacaktım ki, öğrencim kan-ter içinde yetişiverdi. Bana daktilo ile yazılmış çok güzel bir dilekçe uzattı. ' Ne iş? ' sorumdan aldığım cevap, öğrencimin aslında ne kadar işbitirici, zeki ve aynı zamanda bir o kadar de tembel olduğunun göstergesiydi: ' Müdürüm, dilekçeyi yazamadım. Sonunda, adliyeye gidip, bir arzuhalciye yazdırdım.' "

Bir sonraki eğitişim manzaramız, "öğrencisinin ödevini yapan bir veli" yazısı olacak.


Not: Bugün git, yarın gel!