Küreselleşme ve İslam

Cahiliye Devri'nde edebiyat ya da şiir çok önemli idi; haliyle de şairler. İslam bu devirde, edebi eser Kuran ile mücadele etti. Ve cahiliye devrinin silahı şiir, İslam için en avantajlı silah oldu; kendisine çevrilen.

Zamanımız din alimleri, Cahiliye Dönemi edebiyatını, günümüz medyasına benzettiler. Bu benzeşim, cahiliye döneminin günümüz medyaya benzeşiminden çok, günümüz medyasının kuvvetinden kaynaklanmakta. Günümüzde medyadan daha çok, mesela hukuk ve avukatlar üstün olsa idi, zamanımız alimleri, cahiliye edebiyatını ve şairlerini, günümüzdeki hukuk ve avukatlık ile özdeşleştireceklerdi.

Bu 20. yy için geçerli bir benzeşimdir. Ama 21. yy için geçerli bir kıyas değildir. 21. YY'ın en büyük gücü, küreselleşmedir. Günümüzde artık, Cahiliye Edebiyatı, medya ile değil küreselleşme ile kıyaslanmalıdır.

Günümüzde küreselleşmenin etkisi o kadar çok ki; Kore'deki katliamı medyaya uyguladığı sansür ile gizlemek isteyen diktator yönetimi, ülkesindeki bloglarla baş edemedi; İsrail-Lübnan savaşını, medyadan daha çok, internet etkili bir şekilde sundu; google earth ile sanal seyyahlık; yonja ile sanal arkadaşlık; facebook ile gerçek arkadaşlıklar; wikipedia ve Ekşi Sözlük ile bilgi paylaşımı; youtube ile herkese özel kanal; lost fm ile kişiye özel radyolar; e-banka; alışveriş siteleri ve sonunda, devletin bile elektroniği: e- devlet uygulamaları...

Cahiliye Dönemi müslümanları Kuran ile devrini kendi silahları ile vurdular. 20. Yy'da medya ile Müslümanlar, karşı tarafı vuramadılar, aksine vurularak, ağır kayıplar verdi.

21. Asırda İslam'ın tek çıkış noktası vardır: Küreselleşme.

Ama Müslümanlar küreselleşmenin sanal olanını değil, gerçek olanını göstermelidir. Yani, her ülkede, her şehirde Müslümanlar, gerçek küreselleşmeyi göstermeliler. Elinde sazı, köy-köy gezen abdallar gibi; bulduğunda dağıtan, bulamadığında şükreden ethemler gibi...

Tam tersi durumda -ki ben böyle olacağını hiç sanmıyorum- 21. yy'da Müslümanlar, 20. yy'dan daha çok kayıp verip, 22. asıra İslamsız girebilirler.

Bir de, küreselleşmeyi, edebiyatı, şiiri, şairi, medyayı, interneti, hukuğu ve avukatları kötülemediğimi belirtmeliyim. "Cahiliyedeki edebiyat, edebi Kuran sayesinde hayırlara vesile olmuştur" demek isterken; "günümüzdeki küreselleşme de, hayırlara vesile olabilir; aksi taktirde küreselleşme, cahiliye döneminin edebiyatı gibi insanları kötülüğe sürükleyen -hem de İslam'ı silecek kadar- bir yöneliş de olabilir" demek de istedim.